WIND-DICHT

Wind-dicht

Blasé staan vier beauforts

Te stretchen tegen mijn flat.

Het lijken Riders van the Doors

On the storm, vooral daarnet.

Ik houd ervan, dat woest gebrul

Dat atonale van moeder Natuur.

Muziek waarnaar je luisteren zul,

Voorbij het middernachtsuur.

Het spel is, of het raam het houdt,

Dat op een nietig haakje slechts

De kierstand amper nog vertrouwt;

Dan plots klapt ‘t raam naar rechts!

Twee van de nu toch vijf beauforts

Trappelen in de scherven op mijn bed

Als wilde paarden, horse by horse

Het raam, ikzelf ook, hevig ontzet.

Ik neem de wijk en sluit de deur,

Ik zoek het belendend drogerop,

Geen trek in nachtelijk glasgezeur

Ik zoek als bed mijn canapé wel op.

Daar weet ik me verschanst en safe

Met kussens en een plaid

Terwijl ik nog een beetje beef

Voor slaap en droom gereed.

Al wie verstandiger dan ik

Zijn venster reeds had gesloten:

Goedenacht, slaap zonder schrik,

Hoewel ik een beetje heb genoten.

(C) Frans Super 8-3-2019